Türkiye’den Mısır’a Yolculuk

Birden on yedi yaşa dönersin

Yaşadığını bilemediğin on yedine;

Bir tank paleti ya da postal sesi duyduğunda;

Sokakları yırtan çığlıkları

Leşleri görürsün, gözünün bebeğinde

Dökülür lağım suları

Yüreğinden beynine doğru

Ve cehennem sana, cennet gibi görünür

Rabbinin yapısı utanır olur kullarının yaptığından

Gençler parçalanır asfaltların üstünde

Tecavüz edilir kardeşlerine coplarının uçlarıyla

Bir adana sonbaharı gelir aklına, tabutluklar gelir sonra

Voltajını hesaplayamadığın acılar

Orada “Allah” yoktur, “ Peygamber”de izne çıkmıştır;

Ve orada bir tek adam anlatılır sana, yunan tanrıları gibi

zannedersin ki

“Ares” izinden dönmüştür, postallarıyla gırtlağına basar;

Ölümün tercih edildiği anlar yaşanır sonra Mamak’ta, Metris’te

Ve de Diyarbakır’da;

Sonra terazi dengelenir kellelerle kanlı

17’mi desem, 20’mi ya da 25’mi

birden TRT’den o ses fışkırır, ağzı küf kokan

yüreği leş kokan o ses;

sonra eller semaya açılır;

“canımı alsaydın Rabbim” der birileri

ama uğruna ölümü göze aldıkların; avuçları patlarcasına alkışlar

riyakarca;

aslında bilir ki kan kusuyordur, ama aç sırtlanlar gibi leşin üstüne çullanır

ne yediğini bilmeden;

yine de sen direnirsin ve Rabbine dua edersin

“Mazlumun ahını bırakma Rabbim, doğrusu en iyisini sen bilirsin”

Yine bir tank sesi duydum ve postal…………..

4 Temmuz 2013